Διαχειριστική Τεχνογνωσία

Η οικονομική κατάσταση ενός οργανισμού, αποτελεί το κύριο κριτήριο εκτίμησης της ικανότητας διοίκησης.

Η οικονομική ισχύς, δηλαδή τα αποθεματικά και η περιουσία ενός οργανισμού όπως και το αξιόχρεο του, είναι η κορωνίδα της διαχείρισης.

Η διαχειριστική τεχνογνωσία που απαιτείται για να επιτευχθούν τα παραπάνω, αφορούν ένα σύνολο πολιτικών, διαχειριστικών πρωτοκόλλων, αρχών και ενεργειών που μια διοίκηση εφαρμόζει.

Βασικοί κανόνες διαχειριστικής τεχνογνωσίας

• Ακολουθεί καθιερωμένα πετυχημένα πρότυπα
• Φροντίζει για την ύπαρξη ικανών και παραγωγικών ατόμων στον οργανισμό
• Οι υπηρεσίες ή τα προϊόντα που προσφέρονται να ικανοποιούν τους καταναλωτές
• Το σύνολο του προσωπικού είναι ευθυγραμμισμένο με τα αρχές και τις αξίες του οργανισμού
• Το πλήθος των δυνητικών αγοραστών, να ξεπερνά την ικανότητα παράδοσης
• Ο οργανισμός να χαίρεται καλής φήμης και να συστήνεται ανεπιφύλακτα από το κοινό

Το μοντέλο που ακολουθεί ένας οργανισμός

Η διάρθρωση περιλαμβάνει το οργανωτικό και επιχειρησιακό κομμάτι ενός οργανισμού, ως προς την αποτελεσματικότητα του σε σχέση με τους σκοπούς λειτουργίας του.

Το μοντέλο ενός οργανισμού εξυπηρετεί ταυτόχρονα την κατηγορία της αγοράς που δραστηριοποιείται, τη δυναμική του, το χώρο που καταλαμβάνει και την απήχηση που έχει.

Πετυχημένο μοντέλο ενός οργανισμού θεωρείται αυτό κατά το οποίου όλες οι μορφές ροών, ολοκληρώνονται απρόσκοπτα.

Η επιχειρηματική ηθική ενός οργανισμού

Η ηθική στις επιχειρήσεις είναι συνώνυμη με την οικονομική τους επιβίωση. Χωρίς όμως ταυτόχρονα να παραβιάζονται θέματα όπως ασφάλειας, νομιμότητας, παροχής καλών προϊόντων ή υπηρεσιών, περιβαλλοντολογικά θέματα ή θέματα που αφορούν τη διαχείριση του ανθρώπινου δυναμικού.

Η γενικευμένη εντύπωση ότι ένας επιτυχημένος οργανισμός, είναι επιτυχημένος διότι σφετερίζεται ή βλάπτει γενικότερα με την δραστηριότητά του με σκοπό την αύξηση του κέρδους, είναι λανθασμένη.

Πετυχημένος είναι ένας οργανισμός όταν εφαρμόζει ή υιοθετεί πρακτικές, οι οποίες τον καθιστούν ανταγωνιστικό, γνωστό και με ικανοποιημένους πελάτες.

Σε οποιαδήποτε άλλη περίπτωση η πραγματική του ανάπτυξη, μπορεί να καταστραφεί μαζί με τη φήμη του και να έρθει απότομη συρρίκνωση ή εξαφάνιση του οργανισμού.

Τα πράγματα πρέπει να είναι απλά

Σε έναν οργανισμό-επιχείρηση που υπάρχουν περιοχές χωρίς ύπαρξη πραγματικής παραγωγής, τα πράγματα συνήθως δεν είναι απλά. Αποτελεί ένδειξη κακής διαχείρισης η οποιαδήποτε πολυπλοκότητα σε επιχειρησιακό επίπεδο. Η πολυπλοκότητα με τη σειρά της αποτελεί ένδειξη μη ηθικής, άρα μη οικονομικής επιβίωσης.

Πολυπλοκότητα είναι: πολλές εντολές ή οδηγίες για το ίδιο πράγμα, εντολές ή οδηγίες που δεν εκτελούνται, μη εκπαιδευμένα άτομα στα πόστα τους, υπερβολικός θόρυβος επικοινωνιών για το ίδιο πράγμα, εξωπραγματικές εντολές, πολλοί χρήστες για μικρή παραγωγή, λάθος σχεδιασμός, έλλειψη καθηκοντολογίου και οτιδήποτε επιφέρει κίνηση χωρίς σκοπό και λόγο.

Σε αντίθεση η απλότητα καθορίζεται από το τόσο όσο χρειάζεται κάθε φορά για το οτιδήποτε.

Κατάρτιση & εκτέλεση επιχειρήσεων

Ο σχεδιασμός επιχειρήσεων που μπορεί να προβλέπουν πλάνα, σχέδια, ενέργειες, χώρους, ροές, προϊόντα κλπ., διέπεται από την βασική δομή, σκοπός-ενέργεια-αποτέλεσμα.

Κατάρτιση σχεδίου επιχειρησιακής λειτουργίας το οποίο δεν ακολουθεί τη συγκεκριμένη δομή είναι ελλιπές. Στο επίπεδο της ανάθεσης και εκτέλεσης του σχεδίου, θα πρέπει να συνδράμουν τα παρακάτω.

1. Να είναι ξεκάθαρη η ανάθεση της επιχείρησης και η ανάληψη της υπευθυνότητας από ένα άτομο
2. Όλο το σχέδιο επιχείρησης να είναι κατανοητό χωρίς κανένα γκρίζο ή κρυφό σημείο
3. Να είναι ξεκάθαρος ο λόγος ύπαρξης της επιχείρησης και πλήρως αποδεκτός
4. Να είναι διακριτές οι ενέργειες ανά στόχο
5. Να έχουν τεθεί σωστά οι προτεραιότητες και οι χρονικές διαδοχές κάθε φάσης
6. Να συνοδεύεται από σαφής πολιτικές
7. Εάν η επιχείρηση είναι μεγάλη να κατατμίζεται σε μικρότερες επιχειρήσεις
8. Να δίνεται ιδιαίτερη σημασία και προσοχή σε αρνητικά σημεία, επισφάλειες, κινδύνους, απειλές